Yok Artık! 'Zekiymiş Gibi Yapan' Tiplerin İmza Cümleleri Ortaya Çıktı! Sizin Favoriniz Hangisi?
Merhaba Magazin Durağı sakinleri! Haftanın en ilgi çekici, en çok konuşulan magazin konularından biriyle yine karşınızdayız. Bu sefer ne bir aşk üçgeni, ne de giyim kuşam dedikodusu var masada; direkt olarak günlük hayatta hepimizin karşısına çıkan, bazen sinirlerimizi altüst eden, bazen de yüzümüzde muzip bir gülümseme oluşturan bir olguyu ele alıyoruz: "Zekiymiş Gibi Davranan İnsanların Sık Sık Kurduğu Cümleler!" Ah o tipler yok mu? Ortamda her konuya hakimmiş gibi davranan, her şeyi bilenin kendisi olduğunu düşünen, hatta bazen bildiğini zannederken bizi hayran bırakmak yerine sadece gülümseten o "aydın" (!) arkadaşlar... Eminim sizin de aklınıza şimdi onlarca kişi gelmiştir bile!
Peki, nedir bu imza cümleleri, hangi sihirli (!) sözcüklerle kendilerini "entel" bir zirveye oturtmaya çalışıyorlar? Liste epey uzun aslında ama en klasiklerinden birkaçı var ki, duyunca anında tanıyacaksınız. Örneğin, bir konuyu tartıştığınızda size üstten bakan bir ifadeyle söylenen o meşhur "Aslında sen tam olarak ne demek istediğimi anlamadın" cümlesi! Ya da kendi görüşünüze karşı çıktıklarında hemen devreye giren "Ben bu konuyu çok daha derinlemesine araştırmıştım/okumuştum, olay sandığın gibi değil" narası... Bir de en tehlikelisi var ki, o da her şeyi "felsefi" bir boyuta çekmeye çalışanlar. "Bu aslında varoluşsal bir sorgulama..." diye başlayan cümleler serisiyle sizi bambaşka diyarlara götürüp, aslında ne dediği belli olmayan bir laf kalabalığına boğmaya çalışanları da unutmamak lazım. Tüm bu cümlelerin ortak amacı ne? Genellikle, konuşulan konuya sanki herkesten daha hakim olduklarını göstermek, etraflarındaki insanları bilgi birikimleriyle "etkilemek" ve en önemlisi, kendi özgüvensizliklerini sahte bir entelektüel kılıfla gizlemek.
İşin komik tarafı ise şu; gerçek zeki insanlar genellikle bilgiçlik taslamaz, bilmediklerini rahatlıkla dile getirir ve öğrenmeye her zaman açık olurlar. Oysa zekiymiş gibi davrananlar, bu tür cümleleri kullanarak kendilerini ele verirler. Bir süre sonra bu maske düşer ve geriye sadece yorucu bir imaj çalışması kalır. Belki de bu yüzden, bu cümleleri duyduğumuzda içten içe bir tebessüm beliriyor yüzümüzde. Çünkü biliyoruz ki, asıl zeka kendini ispatlama çabası gütmez, sadece var olur.
Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz? Çevrenizde bu tür cümleleri sıkça kullanan biri var mı? Peki ya sizin favori "zekiymiş gibi davranan" cümlesi hangisi? Yorumlarda buluşalım!