Merhaba sevgili magazin ailem!
Bugün hepimizi derinden etkileyen, her anne babanın en kıymetli hazinesi olan çocuklarımızla ilgili bir konuyu masaya yatırıyoruz. Onların gelecekteki duruşunu, hayata bakışını şekillendiren en temel yapı taşı nedir dersiniz? Elbette ki öz güvenleri! Peki, biz ebeveynler olarak bu paha biçilmez hazineyi inşa ederken ne kadar doğru yoldayız? Psikologların son araştırmaları, gündelik ebeveynlik alışkanlıklarımızın çocuğumuzun öz güvenini sandığımızdan çok daha fazla etkilediğini gösteriyor. Bazen farkında bile olmadan yaptığımız küçük bir jest, sarf ettiğimiz tek bir kelime, minicik yüreklerde devasa farklar yaratabiliyormuş!
Uzmanlar diyor ki, çocuğumuzun "yapabilirim" inancını beslemek için onları sürekli pohpohlamak veya her hatasını görmezden gelmek yerine, bambaşka yollar izlememiz gerekiyormuş. Örneğin, onların duygularını küçümsemek yerine anlamaya çalışmak, kendi kararlarını vermelerine alan açmak, hata yapma özgürlüğü tanımak ve en önemlisi; onlara koşulsuz sevgi ve güven dolu bir liman sunmak... İşte tüm bunlar, minik kalplerde birer süper kahraman tohumu ekiyormuş meğer! Düşünsenize, bir çocuğa "Senin için çok zor, ben yaparım" demekle, "Denemeye ne dersin? Yanında olacağım" demek arasındaki ince çizgi, onun gelecekteki cesaretini nasıl da farklı etkileyebilir!
Bu konu aslında hepimizin aynaya bakıp kendimize "Benim ebeveynlik alışkanlıklarım çocuğumun öz güvenini nasıl şekillendiriyor?" diye sorması gereken bir alan. Acaba biz de farkında olmadan bazı 'kırmızı çizgileri' aşıyor ya da 'yeşil ışıkları' görmezden mi geliyoruz? Psikologların fısıltıları, bazen en iyi niyetlerle bile farkında olmadan çocuklarımızın kanatlarını kırdığımızı söylüyor. Gelin, bu önemli konuyu birlikte tartışalım, deneyimlerimizi ve düşüncelerimizi paylaşalım.
Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz? Yorumlarda buluşalım!