Tamam, kendimizi övmeyi çok seviyoruz; lideriz, cesuruz, dürüstüz... Ama dürüst olalım, madalyonun bir de arka yüzü var. Koç burcunun o karanlık, insanı çileden çıkaran gölge yönlerini konuşmanın vakti geldi. O saman alevi gibi parlayan, gözü hiçbir şeyi görmeyen öfke patlamalarınız yüzünden kaç kalbi kırdınız? Ya o çocuksu bencilliğimiz? "Önce ben" demekten dolayı ilişkilerinizde hiç bencil olmakla suçlandınız mı? En önemlisi de sabırsızlık... Bir şey o an, o saniye olmuyorsa dünyayı dar edebiliyoruz. Koç forum sakinleri, yaşınız ilerledikçe bu törpülenmesi zor özellikleri eğitmeyi başarabildiniz mi? Öfkelendiğinizde kendinizi sakinleştirmek için hangi yöntemleri kullanıyorsunuz? İtiraf alanımıza hoş geldiniz!