Selamlar sevgili magazin dostları!
Bugün size öyle bir haberle geldim ki, eminim okurken kalbiniz pır pır edecek, gözleriniz dolacak ve “işte bu!” diye bir kez daha hayata ve insan azmine hayran kalacaksınız. Manşetimizden inip forumumuzun en sıcak konusu olmaya aday bu hikaye, imkansız diye bir şey olmadığını bize bir kez daha kanıtlıyor. Dile kolay, tam 38 yıl sonra üniversite diplomasına kavuşmak... Üstelik nasıl mı? Birincilikle!
Düşünsenize, hayatınızın baharında başladığınız üniversite macerasına, ansızın çıkan korkunç bir hastalık, bir kanserle ara vermek zorunda kalıyorsunuz. Hayalleriniz, hedefleriniz bir anda bekleme moduna giriyor, belki de tamamen rafa kalkıyor sanıyorsunuz. Ancak bu kahramanımız, tüm bu zorluklara rağmen hayata sıkı sıkıya tutunmuş, hastalığı yenmiş ve en önemlisi, içindeki o öğrenme ateşini, o yarım kalan hayali 38 yıl boyunca hiç söndürmemiş! Yıllar sonra tekrar kapısından girdiği o üniversite sıralarında, genç meslektaşlarına taş çıkararak, gecesini gündüzüne katıp adeta bir destan yazmış. Mezuniyet töreninde isminin “birincilikle” anons edildiğini düşünsenize... Tüyler diken diken!
Bu sadece bir mezuniyet hikayesi değil arkadaşlar, bu bir ilham abidesi, bir direniş manifestosu! Bu, hayallerinin peşinden koşmak için asla geç olmadığını bize fısıldayan bir zafer çığlığı. Kanserle mücadelenin zorluğunu, aradan geçen onca yılın getirdiği değişimleri ve tüm bunlara rağmen zirvede olmayı başaran bu kadının azmi hepimiz için gerçek bir yol gösterici olmalı. Belki de çoğumuzun ertelediği, "artık olmaz" dediği hayallerini yeniden gözden geçirme vakti gelmiştir, ne dersiniz?
Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz? Bu ilham veren hikaye sizi nasıl etkiledi? Yorumlarda buluşalım!