Selam magazin dünyasının nabzını tutan sevgili okuyucularım! Bugün size biraz ezber bozan, biraz da tüyler ürperten bir konudan bahsetmek istiyorum. Hepimiz popüler dizilerde, filmlerde gördüğümüz o 'cool' ama bir o kadar da ürkütücü karakterlere bayılıyoruz, değil mi? İşte o karakterlerin başında genelde bir isim gelir: Dexter! Acımasız ama kendi 'adaletini' sağlayan o seri katil... Peki, size içimizden birçoğunun, o "sosyopatlık" dediğimiz karmaşık labirentin bir yerlerinde dolaştığını söylesem ne derdiniz? Yok canım, tabii ki cinayetten bahsetmiyorum! Ama ya o minik, gizli manipülasyonlar, o empati eksikliği anları ya da bazen ‘vicdanım rahat mı acaba?’ diye sorduğumuz o anlar… İşte tam da bu yüzden, içindeki Dexter ile yüzleşme vaktinin geldiğini düşünüyorum!
Gelin konuya biraz daha yakından bakalım. Sosyopatlık dediğimiz şey, genellikle Antisosyal Kişilik Bozukluğu olarak bilinen, ancak aslında çok daha geniş bir spektrumda incelenen bir olgu. Yani, her "sosyopat" bir seri katil değil! Bu spektrumun bir ucunda, hayatı altüst eden ciddi davranış bozuklukları varken, diğer ucunda ise 'normal' sayılabilecek insanlarda bile gözlemlenebilen bazı özellikler yer alıyor. Düşünün bir kere: Bazen istediğiniz bir şeyi elde etmek için etrafınızdaki insanları ustaca yönlendirdiğiniz oldu mu? Ya da bir arkadaşınızın üzüntüsüne yeterince ortak olamadığınızı hissettiğiniz anlar? Belki de o küçük yalanlar, o empati kurmakta zorlandığınız durumlar… İşte bunlar, aslında sosyopatlık spektrumunun daha hafif, 'gri' alanlarında kendini gösteren minik işaretler olabilir. Yoksa siz de iş hayatında ya da ilişkilerde 'sırtımı kimseye dayamam, kendi yolumu çizerim' mottosuyla mı ilerliyorsunuz?
Bu konuyu gündeme getirmemin nedeni, kendimizi ya da çevremizdeki insanları etiketlemek değil. Tam tersine, insan doğasının ne kadar karmaşık olduğunu anlamak ve belki de toksik olarak nitelendirdiğimiz bazı davranışların kökenlerini düşünmek. Herkesin içinde, duruma ve koşullara göre değişen bir 'gölge taraf' vardır. Önemli olan, bu gölge tarafla yüzleşebilmek, onu tanıyabilmek ve kontrol edebilmektir. Belki de hepimizin içinde küçük birer Dexter var, sadece ne kadarını dışarıya vurduğumuz veya bunun ne kadar farkında olduğumuz değişiyor. Unutmayın, bu bir teşhis değil, bir farkındalık çağrısı! Hadi bakalım, şimdi sıra sizde.
Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz? Yorumlarda buluşalım!