Sosyetik güzel Eda Taşpınar, ağustos ayında Marmaris’te yaşayan annesi Suzan Yontunç’u kaybetmiş, cenaze için Yunan adası Mikonos’tan İstanbul’a gelmişti.
Eda Taşpınar, “Annemin anı defterini buldum, okudukça ağlıyorum. Bu konuyla alakalı hissetiklerimi, onunla yaşadıklarımı yazmaya ve ifade etmeye hâlâ hazır değilim. İyi değilim ama tabii ki olacağım” ifadelerini kullandı. Sosyetik güze, annesi Suzan Yontunç ile çekilen fotoğraflarını Instagram’da paylaştı. İşte Suzan Yontunç'un kaleme döktükleri: "Martıları ben boyadım siyahlara. İlkbaharı ben dönüştürdüm sonbahara. Mutlulukları ben çevirdim acılara. Sımsıcak dursanda karşımda. İçim dışım buz tutuyor. Yavaş yavaş göçüyorum bambaşka diyarlara... Korku vermese artık yeşeren duygular. Ağlatmasa karanlık geceler. Beynimizle baş başa kalmak olmasa. Açılan ufak ufak kapılar olsa. Oradan dışarı uçsa yorgun düşünceler.. Kalbimde bir sızı vardı ve çok derindi. Ama ben saklıyordum. Sanki peşimde fırtınalar esecek gibiydi. Yine de kaçmıyordum. Anlattım uzun uzun öylesine. Bir tek sen bana yanıt verdin onca insan içinde, pnca sorular peşimde. Gidiyorum sağım solum çok kalabalık. Bir yanımda kaybettiklerim, ir yanımda hep kazanmayı hayal ettiklerim, bir yanımda çare bulamadığım dertlerim, br yanımda benden hep güçlü kaderim, bir yanımda yüzleşemediğim korkularım, bir yanımda aydınlatamadığım karanlığım. Gidiyorum bu yolda çok kalabalığım. Yalnızlık kaç yaşında? Belki de büyüktür benden O zaman yastığın altına bırakıyorum kalbimi, sadece geldiğimi anlayasın diye."
Eda Taşpınar, “Annemin anı defterini buldum, okudukça ağlıyorum. Bu konuyla alakalı hissetiklerimi, onunla yaşadıklarımı yazmaya ve ifade etmeye hâlâ hazır değilim. İyi değilim ama tabii ki olacağım” ifadelerini kullandı. Sosyetik güze, annesi Suzan Yontunç ile çekilen fotoğraflarını Instagram’da paylaştı. İşte Suzan Yontunç'un kaleme döktükleri: "Martıları ben boyadım siyahlara. İlkbaharı ben dönüştürdüm sonbahara. Mutlulukları ben çevirdim acılara. Sımsıcak dursanda karşımda. İçim dışım buz tutuyor. Yavaş yavaş göçüyorum bambaşka diyarlara... Korku vermese artık yeşeren duygular. Ağlatmasa karanlık geceler. Beynimizle baş başa kalmak olmasa. Açılan ufak ufak kapılar olsa. Oradan dışarı uçsa yorgun düşünceler.. Kalbimde bir sızı vardı ve çok derindi. Ama ben saklıyordum. Sanki peşimde fırtınalar esecek gibiydi. Yine de kaçmıyordum. Anlattım uzun uzun öylesine. Bir tek sen bana yanıt verdin onca insan içinde, pnca sorular peşimde. Gidiyorum sağım solum çok kalabalık. Bir yanımda kaybettiklerim, ir yanımda hep kazanmayı hayal ettiklerim, bir yanımda çare bulamadığım dertlerim, br yanımda benden hep güçlü kaderim, bir yanımda yüzleşemediğim korkularım, bir yanımda aydınlatamadığım karanlığım. Gidiyorum bu yolda çok kalabalığım. Yalnızlık kaç yaşında? Belki de büyüktür benden O zaman yastığın altına bırakıyorum kalbimi, sadece geldiğimi anlayasın diye."