Magazin Editor
Magazin Habercisi
2002'nin ruhu, 2026'nın umudu"Futbol sadece futbol değildir" diye bir söz vardır.Gerçekten de öyle...Bende böyle düşünenlerdenim.Zira, A Milli Takım'ın Priştine'de Kosova karşısında aldığı o 1-0'lık galibiyet de tam olarak böyle bir hikayenin kapısını araladı.Tam 24 yıl sonra yeniden Dünya Kupası sahnesine çıkacak olmak, sadece bir sportif başarı değil; önemli bir arenada kimliğimizi de temsil etmek.Türkiye, en son benim çocukluğumda 2002'de Dünya Kupası'na katıldığında, milyonlarca insan sabahın erken saatlerinde ekran başına kilitlenmişti.Brezilya'ya karşı oynanan o efsane maç, herkesin hafızasında.Okula gitmeden önce izlenen maçlar, paylaşılan umutlar, kurulan hayaller...Şimdi ise aynı duygular, yeniden gerçekleşecek.Ne mutlu!Maçla ilgili birkaç kelam edecek olursam...Kosova karşısında oynanan final mücadelesi hiç kolay olmadı.Rakip tıpkı Romanya maçında olduğu gibi sert ve temaslı bir oyun tercih etti.Ancak bu kez sahada daha olgun, daha sabırlı bir Türkiye vardı.Panik yapmadan top çeviren, oyunu kontrol etmeyi bilen bir takım izledik.Bu noktada bazı isimleri ayrı paranteze almak gerekiyor.Orkun Kökçü, orta sahadaki bitmek bilmeyen enerjisiyle adeta takımın beyni gibiydi.Rakibin oyununu bozarken, hücumda da sorumluluk aldı ve attığı kritik şutla galibiyetin mimarı oldu.Uğurcan Çakır ise kalede adeta bir duvar ördü.Yaptığı iki kritik kurtarış, bizi oyunun içinde tuttu.Dünya Kupası'nın kapısını araladı...Aslında bu maçın teknik analizini uzun uzun yapmanın çok da anlamı yok.Çünkü artık konuşulan şey bir maçtan fazlası.Artık konuşulan şey; Amerika'da oynanacak Dünya Kupası, kurulacak yeni hayaller...Ben şimdiden kurmaya başladım.Şimdi önümüzde yeni bir hikaye var.Belki yine sabahın erken saatlerinde uyanacağız, belki yine aynı heyecanla ekran başında olacağız.Ama bu kez bir farkla: Artık biz de oradayız.Milli Takım'ın yolu açık olsun.Biz geliyoruz...Burak Çolo / Akşam