24 yıl gibi geçen 30 dakika!

Maçın son yarım saati dengeli ve korumacı geçti. Artık iyi oynamak değil 24 yıllık özlemi bitirmek önemliydi.Sert rakip ile oynadığımız belliydi de mukavemet gösterecek mahareti sergilemek nasıl olacaktı? Vedat Muric ile Asllani dışında yetenek seti olarak yanımıza yaklaşamayacak rakibimize ilk yarıda zaman zaman teslim olduk. Vedat Muric’in 30’ların başında kaçırdığı pozisyon defomuzu, sağ bekimiz ve sağ stoperimizin arasından gelen birkaç pozisyon ise derdimizin büyüklüğünü anlatıyordu.Devreye 0-0 girdiysek biraz rakip beceriksizliği, bir parça şansımız, çokça da İsmail’in açık kapatmasındandı. Hiç mi hücum düşünmedik? Tabii düşündük! Dengesiz Kosova defansına sol kanat ağırlıklı yüklendik ana sadece Kenan ile olacak iş değildi. Sağ kanadımız pek işlemedi. Uzun vurduk bolca! Yanlış saymadıysam 13 yüksek top attık ilk yarı. 7’si Kerem’e, 3’ü Kenan’a, 3’ü boşa gitti. Derdimiz topu yere indirememekti.İYİ Kİ VARSINIZİkinci yarıya iyi başladık. Gol güvenimizi tazeledi. İsmail yine bolca açık kapattı (sonlara doğru kramp girdi). Son yarım saat dengeli ve korumacı geçti. Artık iyi oynamak değil 24 yıllık özlemi bitirme vaktiydi. Bu saatten sonra analizdir, maç okumadır, öngörüdür gereksiz hale geldi. Yüreğimiz ağzımıza bazen geldi, korktuk! Zhegrova endişelendirdi bir parça, 83’te Kenan Yıldız fişi çekemedi. 87’de Uğurcan ipten aldı! Kalan dakikalarda yürek elde!Bitti ve işte bitti... 24 yıllık hasret dindi... Sadece teşekkür... Sadece şükür... Sadece şükran. Emeği geçen kim varsa... 24 yıllık hasreti bitirenlere... Tek diyebileceğim... İyi ki varsınız. Ülke olarak çok ihtiyacımız vardı. Şimdi sıra az uykulu 3 günde...Mehmet Ayan / Hürriyet